|
Kersttoespraak Koningin
Koningin Beatrix heeft in haar kersttoespraak (Algemeen Dagblad 27/12/99) onder meer gezegd: dat in het tijdperk dat nu ten einde loopt worden verbanden losser en kwam het individu centraal te staan. Dit proces heeft geleid tot grotere zelfstandigheid en de vorming van sterke burgers die tegen onrecht durven opkomen. Meer en meer weet men zich persoonlijk verantwoordelijk voor de inrichting van eigen leven. Maar deze (individualisering) brengt ook gevaren met zich mee. Verschraling van groepsgevoel kan mensen onverschillig maken. Waar solidariteit wordt uitgehold, gaat eigenbelang overheersen en dreigen anonimiteit en eenzaamheid. Daarom wordt nu de noodzaak gevoeld te zoeken naar nieuwe vormen van menselijke verbondenheid en saamhorigheid. Zo staan wij vandaag voor belangrijke uitdagingen.
Inmiddels zijn we ruim 10 jaar verder en dient de balans nog opgemaakt te worden. Naar mijn inziens is er niet veel veranderd.
Niets doen is veel erger
Deze toespraak spreekt me nog steeds aan. Die uitdaging waar Hare Majesteit over sprak wil ik als lid van deze maatschappij samen met anderen aangaan. Op een concrete manier en dicht bij huis wil ik mijn bijdrage leveren voor nieuwere vormen van verbondenheid en saamhorigheid in de Flevolandse gemeenschap en ook daar buiten. Verbondenheid, saamhorigheid, betrokkenheid, affectie en solidariteit nieuw leven inblazen. “Makkelijk gezegd dan gedaan” “niets doen is veel erger”.
Eigen aandeel
Uit mijn praktijk van maatschappelijk werk en dienstverlener is me opgevallen dat 8 van de 10 cliënten een strafblad heeft, 9 van de 10 heeft schuldenproblematiek. De meesten hebben geen oog van zijn/haar eigen aandeel in het probleem. Vooral bij de jongens/ mannen lijkt het alsof het verantwoordelijkheidsbesef onderontwikkeld is gebleven. Geconfronteerd worden met de eigen misstappen en hierover praten is vreselijk moeilijk voor de meeste Curaçaoënaars (Antillianen). Los van de schaamte, de vuile was niet naar buiten willen hangen is een gesprek in alle openheid moeilijk te voeren. Hierdoor is het lastig om onderwerpen als criminaliteit, drugsmisbruik, schuldenproblematiek, huiselijk geweld, kindermishandeling enzovoort ter sprake te brengen.
Zorgelijk
De groei van criminaliteit op Curaçao baart mij zorgen. Een mooi land waar ik geboren ben en heel graag naar toe ga met vakantie. De gebeurtenissen op 26 juni 2008, waar racisme tegenover Europese Nederlanders zijn intrede deed (opgezweept door een aantal politici),maken mijn zorgen alleen maar groter.
Het probleem is dat de mate van anonimiteit en individualisering duidelijk voelbaar is. De stichting wil (doelstelling) een proces ontketenen waardoor mensen (individuen) weer in contact met elkaar komen. Elkaar durven aanspreken en complimenteren. Aanspreken op de dingen die niet goed gaan maar ook complimenteren voor de dingen die wel goed gaan. De stichting wil verschillende rollen op zich nemen. Van voorlichter, vraagbak, een actieve rol in het vinden en binden van mensen met elkaar. Voornamelijk in hun eigen woonomgeving.
Eigen ervaring
Uit verschillende systemen (verbanden) merk ik die verschaling waarover onze koningin sprak. Ook in de Antilliaanse gemeenschap laten de onderlinge contacten veel te wensen over. Toen ik van 1997 tot 2000 als wijkbeheerder in Lelystad werkte werd ik geconfronteerd met klachten van buren over buren. Bij het behandelen van zo`n klacht bleek dat de betrokkenen alleen maar het huisnummer en elkaars uiterlijke kenmerken weten te benoemen. En zo kan ik nog talloze voorbeelden noemen. Het is tijd om een bijdrage te leveren aan het keren van deze constatering. Wilt u als lezer een bijdrage leveren.
|